Ocena oddziaływania hałasu na nauczycieli w szkolnych salach gimnastycznych

The evaluation of the exposure noise to teachers in schools’ gymnasia

Paulina Leśna
Uniwersytet im. A. Mickiewicza, Poznań

 


Streszczenie:

W latach 2004 i 2005 przebadano grupę 85 nauczycieli pracujących w salach gimnastycznych. Badania przeprowadzono w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych w województwie Wielkopolskim. Uzyskane dane potwierdzają, że praca w sali gimnastycznej, niezaadoptowanej akustycznie, jest dokuczliwa, a stan akustyki w polskich szkołach jest bardzo zły.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Szum uszny u osób młodych i starszych w materiale Kliniki Szumów Usznych

The characteristics of tinnitus in young and elder patients in our Tinnitus Clinic

Grażyna Bartnik, Anna Fabijańska, Danuta Raj-Koziak, Lucyna Karpiesz, Beata Borawska
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa

 


Streszczenie:

Częstość występowania szumu usznego wzrasta z wiekiem. U starszych ludzi, szum uszny występuje zwykle z innymi zaburzeniami słyszenia, charakterystycznymi dla procesu starzenia. Towarzyszy on często także różnym chorobom ogólnym i występuje jako objaw uboczny niektórych przewlekle przyjmowanych leków. Jednocześnie obserwuje się obecnie coraz większe upowszechnienie szumu usznego w populacji ludzi młodych, którzy są częstymi uczestnikami dyskotek, koncertów oraz generalnie są bardziej narażeni na wszechobecny hałas otoczenia. Spośród ponad 15 tysięcy pacjentów zarejestrowanych w Klinice Szumów Usznych około 25% stanowią dorośli poniżej 35-go roku życia. Zgodnie z naszymi obserwacjami, oprócz epidemiologii, również profil audiologiczny pacjentów z szumem, charakter i przebieg kliniczny szumu, wyniki terapii wydają się mieć związek z wiekiem. Celem pracy była analiza tych zależności. Badanie przeprowadzono w dwóch grupach pacjentów z szumem usznym – po 150 osób w każdej. W grupie pierwszej znajdowali się ludzie młodzi, od 18 do 35-go roku życia, a w drugiej starsi, w wieku 65 lat więcej. Każdy pacjent przeszedł pełną diagnostykę audiologiczną i był w trakcie terapii metodą TRT. Kryterium doboru do badania był wiek pacjentów, minimum 24-miesięczna TRT oraz czynny udział we wszystkich wizytach kontrolnych w ustalonym terminie. Wyniki przeprowadzonego badania wskazują, że szum uszny ma pewne cechy charakterystyczne dla wieku pacjenta. Dodatkowo interesują- ca jest obserwacja, iż wiek pacjenta wpływa na osiągnięcie pozytywnych wyników terapii.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Hormonalna terapia zastępcza a głos kobiet w okresie okołomenopauzalnym

Hormonal replacement therapy and voice of menopausal women

Grażyna Niedzielska, Michał Kotowski, Artur Niedzielski, Ewa Teresińska, Antoni Niedzielski
Akademia Medyczna, Lublin

 


Streszczenie:

W okresie menopauzy poza ustaniem krwawień miesięcznych występują dolegliwości związane z niedoczynnością jajników. Następstwami niedoboru estradiolu mogą być zmiany wirylizacyjne obserwowane w obrębie krtani. Celem pracy było porównanie głosu pacjentek leczonych hormonalną terapią zastępczą (HTZ) oraz nieleczonych, nie wykazujących dolegliwości typowych dla okresu okołomenopauzalnego. Grupę badaną stanowiło 89 kobiet u których przeprowadzono następujące badania: wywiad foniartyczny, badanie laryngologiczne, badanie foniatryczne uwzględniające średnie położenie głosu i jego zakres, czas fonacji oraz badanie videostroboskopowe. W obu grupach badanych stwierdzono zmiany pod postacią obniżenia średniego położenia głosu, skrócenia czasu fonacji oraz tendencję do przesuwania się zakresu głosu w kierunku wartości niższych. Odchylenia w zakresie badanych parametrów były mniej nasilone w grupie pacjentek leczonych HTZ, aczkolwiek nie były to różnice istotne statystycznie. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono korzystny wpływ HTZ na jakość głosu, niemniej jednak w pewnych przypadkach może być obserwowany paradoksalny efekt wirylizacyjny, co dotyczyło 10% kobiet w naszym materiale.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Badania akustyczne głosu w powiązaniu z wielkością guzków głosowych

Acoustic voice analysis in the light of the size of vocal fold nodules

Grażyna Niedzielska, Elżbieta Wroczek-Glijer, Antoni Niedzielski, Tomasz Broda, Ewa Zinkiewicz,
Artur Niedzielski, Michał Kotowski
Akademia Medyczna, Lublin

 


Streszczenie:

Poznanie fizjopatologii fałdu głosowego oraz tworzenia głosu dziecięcego może przyczynić się do wprowadzenia skutecznych procedur w postępowaniu terapeutycznym w przypadku guzków głosowych. Celem pracy była ocena głosu dziecięcego w zależności od wielkości guzków głosowych i ich położenia. Badaniami objęto 71 dzieci w wieku od 4-16 lat leczonych w Poradni Foniatrycznej DSK z powodu guzków głosowych. Badanie videolupostroboskopowe posłużyło klasyfikacji guzków na duże, średniej wielkości, małe i asymetryczne. Dokonano również oceny subiektywnej głosu zgodnie z założeniami skali GRBAS oraz analizy akustycznej głosu. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że wielkość guzków koreluje z wiekiem i płcią pacjenta. Guzki duże i średniej wielkości występowały głownie u chłopców do 10 roku życia. Wyniki oceny subiektywnej głosu korelowały z analizą akustyczną.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Wyniki rehabilitacji foniatrycznej u dzieci z zaburzeniami głosu

Effects of phoniatric rehabilitation in children with voice disorders

Renata Markowska, Agata Szkiełkowska, Joanna Ratyńska, Beata Miaśkiewicz
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa

 


Streszczenie:

W Klinice Foniatrii Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu leczono 135 dzieci w trybie stacjonarnym z powodu zaburzeń głosu. Celem pracy była wstępna ocena wyników rehabilitacji foniatrycznej u tych dzieci. Badanie laryngologiczno-foniatryczne z oceną akustyczną głosu przeprowadzono przed rehabilitacją foniatryczną i po jej zakończeniu Największą grupę stanowiły dzieci z zaburzeniami głosu z powodu obecności guzków głosowych (60). Po przeprowadzonym 5 dniowym cyklu rehabilitacyjnym uzyskano poprawę w zapisie MDVP i SPG u 71% pacjentów. Uzyskane wyniki wskazują na dobry efekt terapeutyczny prowadzonej rehabilitacji głosu, a stosowany program rehabilitacji foniatrycznej w Klinice Foniatrii IFPS okazał się skuteczny w zakresie opieki nad dziećmi z zaburzeniami głosu.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Ocena podparcia oddechowego (appoggio) u osób kształconych wokalnie

Evaluation of breathing support in students with professional voice trainning

Ewa Kazanecka¹’², Iwona Musialik², Agata Szkiełkowska¹’³, Henryk Skarżyński¹’³
¹ Akademia Muzyczna im. F. Chopina, Warszawa
² Filia Akademii Muzycznej, Białystok
³ Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa

 


Streszczenie:

Pierwszym etapem w nauczaniu śpiewu i rehabilitacji zaburzeń głosu jest kształtowanie toru oddechowego piersiowo-brzusznego oraz podparcia oddechowego, tzw. appoggio. Powyższe czynności układu oddechowego uznane są za najbardziej ekonomiczne dla prawidłowego tworzenia głosu. Celem pracy była ocena stopnia świadomości zjawisk towarzyszących podparciu oddechowemu oraz zbadanie sposobu oddychania w czasie śpiewu u przyszłych śpiewaków. Na podstawie ruchów oddechowych klatki piersiowej i brzucha, zarejestrowanych metodą pletyzmografii indukcyjnej, przeanalizowano sposób oddychania u 14 studentów Wydziału Edukacji Artystycznej filii AMFC w Białymstoku. Każde zadanie głosowe badany wykonywał bez a następnie ze świadomie zastosowanym, wyuczonym przez siebie podparciem oddechowym. Każdy badany musiał zdefiniować określenie appoggio oraz podać przykładowe ćwiczenia, które stosował w swoim kształceniu wokalnym. Wyniki badań wykazują, że czynności oddechowe w czasie śpiewu nie są jeszcze w pełni uświadamiane i kontrolowane przez badane osoby. Próby świadomego zastosowania appoggio u części osób były związane z nadmiernymi ruchami klatki piersiowej, którym towarzyszyło unieruchomienie brzucha lub nadmiernymi ruchami brzucha połączonymi z unieruchomieniem klatki piersiowej.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Anemometryczna ocena wydolności podniebienno-gardłowej u śpiewaków

Anemometric evaluation of velopharyngeal sufficiency in singers

Ewa Kazanecka¹, Agata Wrońska¹, Agata Szkiełkowska¹’², Henryk Skarżyński¹’²
¹ Akademia Muzyczna im. F. Chopina, Warszawa
² Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa

 


Streszczenie:

Celem pracy było zbadanie przepływu powietrza przez jamę nosowo-gardłową w czasie mowy i śpiewu u osób nie zgłaszających zaburzeń głosu. Do pomiaru przepływu powietrza wykorzystano metodę anemometryczną. Badaniu poddano 20 osób, o prawidłowej budowie i czynności podniebienia miękkiego. Byli to kandydaci na Wydział Wokalny AMFC w Warszawie. Wyniki badań wykazały, że w grupie osób, u których w testach subiektywnych stwierdzono mechanizm hiprfunkcyjnego tworzenia głosu i nosowanie w mowie i/lub śpiewie, przepływy powietrza przez jamę nosowo-gardłową osiągały wyższe wartości niż w grupie osób z prawidłową emisją. Metoda anemometryczna jest cennym narzędziem do obiektywnej oceny wydolności podniebienno-gardłowej w czasie fonacji.


Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Zastosowanie mukolityków w postaci wibroaeroli w leczeniu wysiękowego zapalenia uszu u dzieci

The application of the mucolitics dosed by vibroaerosols form in treatment of otitis media secretoria in children

Agata Szkiełkowska, Beata Miaśkiewicz, Renata Markowska, Joanna Ratyńska
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa

 


Streszczenie:

Wysiękowe zapalenie ucha środkowego (otitis media secretoria) jest schorzeniem o złożonej etiologii, uważanym za najpowszechniejszą przyczynę przedłużających się niedosłuchów typu przewodnictwa u dzieci. Celem pracy była ocena skuteczności preparatów mukolitycznych podawanych poprzez atomisor AMSA w leczeniu wysiękowego zapalenia uszu u dzieci. Materiał w pracy stanowiło 50 dzieci w wieku 3 do 7 r.ż. Materiał podzielno na dwie grupy. Pierwszą grupę reprezentowały dzieci z jednostronnym wysiękowym zapaleniem ucha, natomiast drugą grupę dzieci z obustronnym OMS. U wszystkich pacjentów wykonano badanie otoskopowe uszu, ocenę fiberoskową nosogardła, audiometrię tonalną i audiometrię impedancyjną. Badania wykonano przed rozpoczęciem leczenia, a następnie po miesiącu i po 3 miesiącach od zakończenia leczenia. W terapii wykorzystano inhalator dyszowy typu AMSA przy pomocą którego drogą wziewną wprowadzano lek mukolityczny Ambroxol w dawce 1 amp/5 ml soli fizjologicznej podczas 10 zabiegów. Każdy zbieg trwał 10 minut. Dziennie wykonywano maksymalnie dwa zabiegi. Na podstawie wyników otrzymanych w pracy stwierdzono, że skuteczność leczenia OMS przy zastosowaniu preparatów mukolitycznych w postaci wibroaerozoli jest różna u dzieci z jednostronnym i obustronnym OMS. Skuteczność powyższej metody jest znacznie lepsza w przypadku jednostronnego wysiękowego zapalenia ucha. Zastosowanie preparatów mukolitycznych podawanych przy pomocy wibroaerozoli jest metodą skuteczną i może stanowić uzupełnienie lub alternatywę w leczeniu OMS u dzieci.


 Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Metoda psychomotoryczna Procus i Block w pracy z grupą dzieci implantowanych

Procus and Block psychomotorical method in the group therapy of cochlear implant children

Joanna Szuchnik
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Warszawa

 


Streszczenie:

Poziom osiągnięć odbiorczych małych dzieci otrzymujących implanty ślimakowe jest dokumentowany przez wiele klinik prowadzących programy implantów ślimakowych na całym świecie. Powszechnie oczekiwaną umiejętnością u prawie wszystkich małych użytkowników implantów jest umiejętność komunikowania się za pomocą mowy. Nowoczesne systemy implantów ślimakowych umożliwiają korzystanie z całego zakresu dźwięków mowy. Pomimo tego, prawie wszystkie badania pokazują, że istnieje duży rozrzut wyników odnoszących się do osiągnięć implantowanych dzieci. Wiele czynników może mieć wpływ na pooperacyjne korzyści, włączając w to wiek dziecka w momencie implantacji, czas trwania głuchoty i warunki w samym ślimaku. Inne z możliwych i zarazem ważne czynniki, które mogą wpływać na efekty uzyskiwane przez dzieci to brak lub obecność zaburzeń rozwojowych towarzyszących uszkodzeniu narządu słuchu oraz rodzaj treningu w jakim biorą udział po operacji.


 Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF:

Wyniki leczenia niedosłuchów odbiorczych u dzieci w materiale własnym

The results of treatment of sensorineural hearing loss in children

Kotowski Michał, Niedzielski Artur, Niedzielska Grażyna
Akademia Medyczna, Lublin

 


Streszczenie:

Nagła głuchota jest najczęściej pochodzenia infekcyjnego, naczyniowego oraz pourazowego. Ze względu na występowanie pewnego odsetka samoistnych wyleczeń oraz braku efektów leczenia po przebytych infekcjach wirusowych (świnka), pozostaje nadal sprawą kontrowersyjną czy przypadki nagłej głuchoty poddawać leczeniu. Celem naszej pracy była ocena wyników leczenia nagłej głuchoty. Badaniami objęto 76 dzieci od 3 do 17 roku życia. Diagnostyka audiologiczna obejmowała audiometrię progową, impedancyjną, otoemisję oraz badanie ABR. W leczeniu zastosowano preparaty naczyniowe, sterydy, leki poprawiające metabolizm komórek nerwowych. Po przeprowadzonym leczeniu uzyskano poprawę słuchu w 29,3% przypadków. Powrót funkcji słuchowej do wartości prawidłowych uzyskaliśmy u 3 pacjentów. Uzyskane wyniki nie są zadowalające. Jednakże uważamy, że poprawa słuchu nawet w niewielkim odsetku przypadków zasługuje na podjęcie próby leczenia niedosłuchów odbiorczych, a ich dobre wyniki są uzależnione od czasu wdrożenia leczenia.


 Aby przeczytać więcej, otwórz artykuł w PDF: